پاسخ : حل اين معضل بدينگونه است كه سخن در آيهء فوق با ما اهل اين زمين است . . بنابراين چراغى هم كه براى شب هنگام ما بايستى معرفى شود ، همين كرهء نورانى خواهد بود ، كه از تمامى چراغهاى شب بما نزديكتر است . روى اين اصل معنى آيه چنانست : « در تمامى هفت آسمان تنها چراغ شب شما « ماه » است ، نه اينكه چراغ آسمان در انحصار « ماه » و جولانگاه آن تمامى هفت آسمان باشد . گواه اين سخن فرمايش امير المومنين عليه السّلام است در دعاى صباح كه : « و جعلت الشمس و القمر للبرية سراجا و هاجا » پروردگارا . . تو خورشيد و ماهرا براى مردمان چراغى درخشان نهادى ، در اين فرمايش ، خورشيد نيز در اينكه براى ما چراغ تمامى آسمان و آسمانيها است ، برادر بزرگتر ماه معرفى شده است . سخنان طنطاوى : نامبرده سخنانيكه دربارهء هفت زمين داشت ، اكنون بدون انديشهء درست در آيات هفت آسمان ، از زمين به آسمان تحفه برده و مانند آن سخنانرا از سر گرفته و نظراتى هم از اين و آن بميدان آورده است . وى گويد : « قديمترين چيزى كه در اين پيرامون بما رسيده نظرات يونانيان است كه علماى اسكندريه در ايام بطالسه بر آنها دست يافتند . يونانيان را عقيده چنان بوده كه زمين ما مركز جهان - و سيارات ديگر : ماه و عطارد و زهره و خورشيد و مريخ و مشترى و زحل - هر يك در فلكى بر گرد آن در گردشند . اين هفت فلك : دو فلك ديگر نيز فرض كرده‌اند كه يكى جايگاه ثوابت ( فلك ثوابت ) و ديگرى مبدء حركت بوده است ( فلك اطلس ) .